معصوم شناسی امام حسین«ع»

پنجشنبه, ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۴، ۱۱:۱۴ ب.ظ
 امام حسین(ع) فرزند دومین امام علی (ع) و فاطمه زهرا (س) است. آن حضرت در شهر مدینه به روز سوم شعبان از سال چهارم هجرت دیده به جهان گشود. کنیه ایشان "ابوعبدالله" و دارای هفت لقب مشهوراند. نام مقدس ایشان توسط خداوند متعال گذاشته شد. آن حضرت مراحل رشد و نمو خویش را به مدت کمتر از هفت سال در مصاحبت با رسول الله (ص) و سی سال در کنار امیرالمؤمنین (ع) و ده سال با امام حسن (ع) گذراند و در سال 50 هجری پس از شهادت مظلومانه امام حسن (ع) امامت شیعیان را عهده دار شد. امامت آن حضرت مقارن با حکمرانی معاویه بود و از آنجا که امام حسن (ع) با او صلح کرده بود ایشان نیز همان روش را برگزید و علت آن این بود که با صلح امام حسن (ع) حق از باطل برای عده زیادی از مسلمانان و برای تمام تاریخ انسان شناخته شود. خطر از آنجا آغاز شد که در سال 59 هجری "معاویه" تصمیم گرفت پسرش یزید را به عنوان خلیفه پس از خود تعیین کند و برای اطمینان یافتن از چنین امری بهترین راه را بیعت گرفتن برای او در حیاتش یافت. نخست خودش با او بیعت کرد و زمینه را برای بیعت با او فراهم کرد. با مرگ معاویه در سال 60 هجری پسرش یزید بر مسند خلافت تکیه زد و مردم با وی بیعت کردند و دستور داد سریعاً دیگران و بزرگان اعراب با او بیعت کنند. امام حسین(ع) چون اوضاع مدینه را واژگون یافت و فشار شدید عمال یزید برای بیعت با وی را دریافت در روز یکشنبه 2 روز مانده به آخر رجب سال 60 هجری به اتفاق اهل بیت و یاران خود راهی مکه شد و در شب جمعه سوم شعبان وارد مکه شد. چون مردم کوفه از مرگ معاویه و امتناع امام حسین(ع) از بیعت یزید اطلاع یافتند، نامه های فراوانی در پشتیبانی از امام حسین (ع) امضا کردند و حضرتش را به کوفه خواندند. و امام در پاسخ به کوفیان و اطلاع از اوضاع کوفه ، مسلم بن عقیل را راهی کوفه کرد. مسلم 5 شوال وارد کوفه شد و حداقل 12000 نفر با او بیعت کردند و مسلم این خبر را به امام نوشت. اخبار کوفه به یزید رسید وی در اولین عکس العمل نعمان بن بشیر حاکم کوفه را بر کنار کرد و عبیدالله بن زیاد را جای وی منصوب کرد و بدستور او عبیدالله مسلم بن عقیل را به شهادت رساند. عبیدالله مزدوران خود را به سمت مکه روانه کرد تا امام را در آن شهر ترور کنند. حضرت پس از اطلاع از این موضوع ، به جهت حفظ و حرمت بیت الله الحرام ، مناسک حج را نیمه کاره رها کردند و روز 8 ذی الحجة سال 60 هجری به سمت عراق حرکت کرد. عبیدالله نیز سپاهی عظیم به سرکردگی حربن یزید ریاحی برای زیر نظر گرفتن امام به منطقه قادسیه گسیل کرد و در سرزمین شِراف با امام حسین (ع) روبرو شد . سخنانی بین آن دو رد و بدل گردید و حضرت راه خود را ادامه داد تا دوم محرم 61 هجری به نینوا وارد شد که حر به دستور ابن زیاد دیگر به حضرت اجازه حرکت به هیچ کجا از آنجا را نداد. فردای آن روز عمر بن سعد؛ فرستاده عبیدالله با 4000 جنگجو وارد نینوا شد و دستور داشت امام را زنده نگذارد. عمربن سعد روز هفتم محرم پانصد سواره بر کنار فرات مأمور کرد تا کاروان حسینی به آب دسترسی نداشته باشند روز نهم عاشورا سپاه امام کاملاً محاصره شد و به خواست امام یک شب از سپاه عمر زمان خواسته شد تا کاروان به مناجات حق بپردازند. و سرانجام فردا مصادف با دهم محرم (عاشورا) عمر سعد با سپاهیان عظیمش جنگ را آغاز کردند و سپاه امام که 32 سواره و 40 پیاده بودند مردانه جنگیدند و کشتند و به شهادت رسیدند. پایان ظهر "عاشورا" آغاز "حرکت حسینی" بود. امام حسین (ع) سرور شهیدان و سرور مخلوقات زمین و آسمان که الطاف خاص و بی نظیر الهی مشمول ایشان بوده و است امروزه دارای بارگاهی عظیم و باشکوه و مأمن عشاق و محبین ایشان است که سفارش اکیدی بر فضیلت زیارت ایشان به ما رسیده است . امام حسین علیه السلام در سن 57 سالگی به شهادت رسید و برای ایشان (6 الی 10) فرزند از مادران مختلف شمرده اند. کرامت و شرف و شجاعت حضرت بخشی از سجایای اخلاقی ایشان بود .
  • موافقين ۰ مخالفين ۰
  • ۹۴/۰۲/۳۱
  • ۱۶۰ نمايش
  • احسان حسینی

نظرات (۰)

هيچ نظري هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
مدير سايت: احسان حسيني
Thumb_141956
ا اللهم عجل لوليک الفرج
ويــژه هـــا
پي گيري پرسش شما